آیا دنیا برای نقاب‌هایی که به زبان سکوت با یکدیگر حرف می‌زنند، جهان گیرا و پرمعناتری‌ است در مقابل دنیای پر از کلمات تهی از احساس انسان‌ها؟

 

در دنیای نقاب‌ها هم می‌گویند، «گاهی سکوت، گویاترین حرف‌هاست؟»

 

سکوت گاهی معنایی ورای تمام گفته‌هاست. کلمات جایی درست در وسط بحرانی‌ترین احساسات بی‌نهایت دنیای ما، جایی که نیاز داریم واژه‌ای برای بیان داشته باشیم، به انتها می‌رسند.

 

آنجاست که سکوت با حضور پرمفهومش، مانند یک منجی از راه می‌رسد و نقش‌آفرینی می‌کند.

 

سکوت جهانی پررمزوراز است، اما هرکسی هم نمی‌تواند سکوت‌ها را بشنود.

 

فکر می‌کنم اگر سکوت در دنیای نقاب‌ها هنوز هم شنیدنی است، شاید به این دلیل باشد که به آن گوش می‌سپارند و سکوت یکدیگر را نه‌تنها می‌شنوند بلکه می‌فهمند.

 

یا شدید هم برای آن‌ها که در سکوت زیست می‌کنند، آوای حتی یک نت، یک صدا یا یک لغت، گویاترین حرف میان‌شان باشد.

نادیا نادری

برای خواندن مقالات بیش‌تر از این نویسنده ضربه بزنید.